Ahmed Ziyâeddin Gümüşhânevî (v. 1894) 19. yüzyılın ortalarında Anadolu’da yaygınlaşmaya başlayan Nakşî-Halidî geleneğine yeniden yön vermiş devrin ileri gelen âlim ve sûfilerindendir. Eserlerinde İslâm ilim ve irfan müktesebatının özüne inmeye çalışan; ayrıntılardan arındırılmış, ehemmi mühimme tercih edici bir üslup benimsemiştir. Bu topraklarda şekillenen medeniyet birikimimizi “câmî” bir üslupla taliplerine götürmeyi şiar edinmiş müceddit ve ihyâcı bir şahıstır. Tasavvufî faaliyetlerine de ay ...